امروز پس از بیش از 4 ماه تلاش شبانه روزی و بی وقفه و بی شائبه و بی طائبه و بی صاعقه و بی عاطفه و بی هر چیز دیگه ای،سرانجام داربستهای دوست داشتنی دم در برچیده شدند و البته بخشی از آنها به محوطه ی داخلی ساختمان انتقال یافته و در آنجا تعبیه شدند.بسبب اقدام به زیباسازی اندرونی.
اعتراف میکنم امروز بسختی توانستم ساختمان همیشگی را پیدا کنم چرا که مدتها بود نمای اصلی بنا را ندیده بودم. اقداماتی که بایستی از امروز انجام گیرد عبارتند از:
1-ترمیم اسفالتهای خیابان که هر کدام تبدیل به چاله ای شده اند در این مدت.یا در صورت صلاحدید بزرگواران تبدیل این گودالها به مکانهای پرورش ماهی و میگو جهت استفاده در غذاخوری.
2-تعویض کاشیهای شکسته و ترک خورده ی ورودی ساختمان.
3-تست نورپردازی انجام گرفته برروی بنا که هرچه سعی نمودم تشخیص دهم که چه تفاوتی را ایجاد نموده اند متوجه نشدم.گویا در روز با چشم غیرمسلح نمیتوان مرتکب این عمل شد.
4-تشکر ویژه از داربستی محترم که با رشادت و از جان گذشتگی پروژه ای به این سنگینی را به انجام رساند تنها باصرف مقدار کمی انرژی و حدود یک هفته،روزِ کاری.
5-سپاس از بانیان این امر که با مدیریت مثال زدنی و بلندپروازی های نایاب و همچنین باطراحی دقیق و باظرافت،پروژه ای بدین اهمیت و قدرت و جسارت را به عاقبتی خوش ختم به خیر نمودند.
مطمئنا بر عزیزان مستقر در این ساختمان زیباو خوش ساخت که اگر چاهش را خالی نمایند و بامش را ایزو گام واحتمال سقوط آسانسورش را مقداری تقلیل دهند و اتاقهایش را از حالت آکواریوم خارج نمایند،دیگر مشکلی باقی نمیماند،واجب است که با دقت و حوصله و دلسوزیهای خود درحفظ این یادگار ارزشمند کوشا باشند.
در پایان جسارت کرده و مجددا تذکر خود مبنی بر تست نور بنا را تکرار مینمایم.باشد که روشن شود.
